1 februari 2020

Eén van de nummers van van bovengenoemde artiest heet ‘I feel it coming’, en dit weeknd feelde ik ook dat er iets in de lucht hing. Je hebt namelijk wel eens van die weekenden dat alles tegenzit. Maar je hebt ze ook wel eens andersom! De dames van 3 had één van die twee weekenden.

De dames van 3 konden namelijk wederom uitzien naar een topwedstrijd, afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen de nr. 2 van de ranglijst Volco DS2 op het programma.
De dames van 3, 3e op de ranglijst, hebben ook een appgroep. Mag u 3 keer raden waar de meeste berichten in aanloop naar deze wedstrijd over gingen…….  Nee, fout. Nee, dat ook niet, nee dat al helemaal niet!
Er zijn  tussen vrijdagmorgen 9.01u en zaterdagmiddag 13.32u 63 berichten!!! gepost over wie er nu bij DS1 bleef kijken en de organisatie van het vervoer daaromtrent. Drieenzestig!! en uhm even tellen 0 komma 0 over de een wedstrijdje volleybal tegen Volco DS2. U ziet, de dames hebben volledige focus op de belangrijke zaken van het volleyleven.
Maar goed dit ter zijde, Nadat de coach exact op tijd(!) het parkeerterrein van Reuvers op rijdt, konden we gelijk vertrekken.
Het was chaotisch rondom de inleners, het was chaotisch rondom het rijschema, we hadden Akkies licht geschudde hersenpan, we hadden Myrthe, die er vlak voor aanvang nog niet was, we hadden Lieke wier duim bijna uit de kom werd geramd bij het inslaan en we hadden een Volco Ommen dat angstaanjagend hard stond in te slaan. Ook had Ommen besloten om dit keer niet één maar 2 jeugdspeelsters uit hun DS1 in de selectie op te nemen. Dit hadden ze in onze thuiswedstrijd tegen Volco ook al gedaan en daar hebben we toen enorm veel last van gehad.
Ommen stond ook al een uur voor de wedstrijd op het veld. De coach met een boek vol aantekeningen, tactiekheden en weet ik veel is minstens een half uur bezig de dames te instrueren hoe ze dat vermaledijde Flash wel niet zouden gaan verslaan. Coach René tuurt ondertussen naar een leeg blaadje en controleert of z’n gulp goed dicht zit. Kortom beide coaches opereerden op het maximum van hun vermogen.

De basis opstelling was nagenoeg hetzelfde als die tegen CSV en vol vertrouwen wachtten we het eerste fluitsignaal af. Maar oef, Volco is geen CSV. We stonden vanaf seconde 1 vol onder druk en hadden moeite om controle over het spel te krijgen, al gauw keken we tegen een achterstand van een punt of 4 aan. Een snelle time-out was noodzakelijk, waarna we iets meer grip op de wedstrijd kregen. Maar het was nog niet genoeg. Het was duidelijk dat Volco het op Daphne gemunt hadden, alles werd op haar geserveerd. De druk was enorm, maar wij hadden dit keer ook maar eens 2 geheime (jeugd-) wapens bij ons; Marit en Suzan. Marit kwam er in voor Daphne, en toen was het mikpunt weg. Puntje voor puntje kantelden de dames van Flash de set, al vlug kwam Daphne er weer in, een klein beetje boos. En don’t fu… euh mess with Daffie als ze een beetje boos is, dan is ze op haar best. De set gaat verder, Lieke vecht, organiseert, passt, verdedigt, AK en Simone stoempen, springen, knokken zich het schompes en trekken daarmee de Ommense blokkering uit elkaar, Daphne, Linda en Maxine rammen op het scherpst van de snede deuken in de Ommense vloer en concertmeester Myrthe verdeelt, heerst en upset. Als de set zich rond de 18 punten bevindt is de stand gelijk en dat gaat zo door tot aan de 21-21, Volco gooit er een wissel tegen aan, daar komt het geheime wapen in het veld, Flash pareert door op LV Marit er nog een keer voor Daphne in te zetten. 22-22, 23-23 nu komt het er op aan! Wie is mentaal de sterkste? Nou? Wie denkt u? Bam!! 23-25 Flash natuurlijk, dit was genieten zeg. Vol onder druk, een forse achterstand ombuigen, wissels die perfect uitpakken en dan winnend afsluiten. Top, top, top, top, top.
Dit is een flinke tik voor Ommen en die werkt mooi door in de 2e set, die hebben we volledig onder controle en onder de wederom niet aflatende aanmoedigingen van Sarina winnen we de 2e set met 19-25.
Het veld wisselen is een genot,  sippe ‘hoe kan dit nou’ gezichten in geelblauwe outfit komen ons tegemoet. Een euforisch roodzwarte meute loopt aan de ander kant met ons mee.
In set 3 besluit Volco beide DS1 speelsters in te zetten, maar dit Flash DS3 is op haar aller-, allerbest vandaag. Als Linda achterin ff wat kuren begint te vertonen neemt Iris het geweldig over. Ommen vecht hard, wisselt meermaals van spelverdeler maar krijgt wederom geen kans en ook deze set wordt door Flash winnend afgesloten, 21-25.
Set 4 begint, en deze set bevat het hoogtepunt van Annie en het dieptepunt van Annie. Annie heeft er zin in ze scoort zowel aanvallend als blokkerend. Het lijkt dat we naar een redelijk comfortabele 4-0 zege onderweg zijn. Maar dan duikt ze lichtelijk ongecontroleerd naar een bal en auw, slaat met haar nog lichtelijk geschudde brein hard tegen de grond. Het spel wordt meteen gestaakt, en als Annie haar open doet kijkt ze in tien paar bezorgde ogen. De zusters onder ons stellen een paar bewustzijn vragen (hoeveel procent alcohol zit er in Trippel Eisbeer?) en Annie wordt voorzichtig naar de kant getransporteerd. Suzan wordt haar vervanger en dan zijn we toch even van ons à propos. Ommen grijpt haar kans, komt langszij en gaat voorbij. Maar de vechtmachine staat weer op, we trekken de stand weer gelijk. We komen één punt voor, we komen één punt achter, en zo gaat het door tot aan 26-26. Het wordt 27-26 voor Volco, Volco serveert een goed pass gaat richting Myrthe, Myrthe zoekt Maxine, Maxine spant al haar spieren aan, en dán…….. Ja, euh dan…. Laat ik het zo zeggen, Maxine mag volgende week het ‘piemel van de week shirt’ aantrekken. En het werd 28-26 voor Ommen, slechts één seconde van teleurstelling werd al gauw gevolgd door het PvdW lied, en juichend vormen we een overwinningskring.
Maar waar slaat die eerste alinea nou op? Hoor ik u vragen, dat met die weekenden. Dat zit zo, je wint als nr. 3 van de nr. 2 da’s mooi, maar dat doen er wel meer. Maar dan volgt er een berichtje van treenert Eis, de nr. 1 (Wythmen) heeft 1-3 verloren! En als dan ook nog blijkt dat de nr. 4 verloren heeft, ja dan kun je wel spreken van een wonderweekend waarin alles meezit.
.

Zaterdag 1 februari stond de derby van seizoenshelft 2 op het programma. Een extra spannende, omdat Flash Nieuwleusen vooraf op een 2^e plaats met 46 punten stond en De Vrienden/Volco Ommen op een 3^e plaats met 42 punten. Een cruciale wedstrijd om meer afstand te nemen tot de nummer 3.

Bij deze wedstrijd waren er afwezigen en nieuwe gezichten. Op de coachpositie verving Almar Meijerink de afwezige Henk van Lenthe. Op de middenpositie verving Maxine Pieters sneeuwvakantieganger Sabine van den Berg.

De eerste set werd met de volgende opstelling begonnen.

Passer-lopers: Mireille Huzen en Manouk Schoemaker
Middens: Manon van Blanken en Suzan Vasse
Diagonaal: Maaike van Dijk
Spelverdeler: Eva Rosa Fieten
Libero: Korien Hovenga

In de eerste set lag er veel servicedruk bij de tegenstander, waarop Flash Nieuwleusen geen antwoord had. De zenuwen leken een grote rol te spelen, waardoor Flash Nieuwleusen slordige fouten aan het maken was. Volco Ommen won met 25-14 en vrij spel.

In de tweede set werd er geen verandering gebracht aan het team. Flash Nieuwleusen begon goed door de lange servicereeks van Manon van Blanken, waardoor het team met 0-10 voorstond. Ook werd er veel aanvalsdruk vanuit de verschillende posities geleverd. Volco Ommen leek er in deze set geen vertrouwen in te hebben. Het werd 11-25.

Aan het begin van de derde set moest Flash Nieuwleusen wennen aan de kant waar zij de eerste set verloren hadden. Dit werd door lange serviceseries opgelost. Er werden rally’s gespeeld van zeker 2 minuten. Flash Nieuwleusen pakte hierin de meeste punten en won met 19-25.

‘De laatste set winnen en de winst was binnen.’ Zo mocht echter (nog) niet gedacht worden door coach Almar Meijerink. De focus moest liggen op het eigen spel. Ook moest het geluid vanaf de kant het verschil maken. Dit ging tot halverwege de set erg goed. Volco Ommen wist alleen terug te komen, mede door de lastige services van Inge van Keulen en Vera Jansen. Het was een zenuwslopend eind, waarin Volco Ommen de gelukkige winnaar van de set werd met 25-23.

Een vijfsetter: geen verassing voor beide partijen. De vorige competitiewedstrijd en de bekerwedstrijd eindigde in vijfsetters. Volgens de riedel om en om zou Flash Nieuwleusen dit keer weer de winnaar moeten worden.

Er werd de spelers van Flash Nieuwleusen meegegeven om meteen te beginnen, omdat de vijfde set zo voorbij is. Dit werd afwisselend gedaan. Het ene moment maakte Flash Nieuwleusen een aantal punten achter elkaar en vervolgens was Volco Ommen de partij die dat deed. Mede door rustig en slim spel vanuit de verschillende posities wist Flash Nieuwleusen aan het langste eind te trekken, waardoor het 11-15 werd. Een derby én hoe! Er waren bijna meer uitsupporters dan thuissupporters aanwezig.

Volgende week speelt Flash Nieuwleusen in thuisarena De Spil tegen L.V.C. Lemmer om 16:00. Support is zeer belangrijk gebleken in de wedstrijd tegen Volco. Wees dus van harte welkom!

De dames uit Nieuwleusen mochten voor het eerst aantreden onder coach Henk van Lenthe en met de mooie nieuwe inspeelshirts. Deze inspeelshirts zijn gesponsord door Oost 5 Architectuur. Flash wilde de winst graag in eigen huis houden, omdat de punten op dit moment erg belangrijk zijn. Maar voordat de wedstrijd gestart kon worden, werden er eerst nog een aantal kampioenen gehuldigd!

De eerste set tegen Dalen dames 1 werd begonnen met Eva Rosa Fieten, Manouk Schoemaker, Mireille Huzen, Marit van der Woude, Manon van Blanken, Sabine van den Berg en als libero Korien Hovenga. Nieuwleusen begon sterk en ze hadden al snel een voorsprong.  Bij een stand van 17-9 voor Flash vroeg de coach van Dalen een time-out aan. Dalen kwam hierdoor weer wat meer in de wedstrijd en krooplangzaam dichterbij. Bij een stand van 22-17 voor Flash kwam er een dubbele wissel. Melanie Mijnheer en Maaike van Dijk kwamen in het veld. De eerst set werd overtuigend gewonnen met 25-19.

De kop is eraf en Nieuwleusen wilde de volgende set ook pakken. De opstelling was hetzelfde als hoe de eerste set werd begonnen. Bij een stand van 10-8 kwam Lisa Bollemaat in het veld. Flash maakte veel servicefouten, maar ondanks dat, bleef er een voorsprong. Aan het einde van de set, werd het toch nog spannend. Bij een stand van 23-22 vroeg de coach van Nieuwleusen een time-out aan. Dit pakte goed uit en de set werd binnen gehaald met een stand van 25-23.

De beruchte derde set begon. Wederom pakte Flash dames 1 een kleine voorsprong. Bij een stand van 10-7 kwam Maaike van Dijk weer binnen de lijnen. Nieuwleusen kon de voorsprong iets verder uitbreiden en bij een stand van 13-8 vroeg de coach van Dalen een time-out aan. Maar Nieuwleusen bleef scherp en hield de voorsprong vast. Bij een stand van 21-17 kwam Suzan Vasse het team versterken. De dames uit Nieuwleusen wisten zeker dat zij deze set niet meer uit handen mochten geven en deze set werd dan ook gewonnen met 25-18.

De winst was al binnen voor Flash dames 1, maar dit was nog niet genoeg. Melanie Mijnheer kwam weer in het veld om de ballen te verdelen. In deze set had Nieuwleusen wederom een voorsprong, maar dit konden zij niet vasthouden. De vierde set werd erg spannend en ging gelijk op. Bij een stand van 15-14 werd er een time-out aangevraagd door Nieuwleusen. Bij een stand van 18-18 kwam Mireille het veld weer in. Het bleef spannend en het werd 24-24 gelijk. Nieuwleusen pakte een puntje erbij en kwam hiermee op matchpoint. De coach van Dalen wilde daar nog wat aan doen en vroeg een time-out aan. Nieuwleusen kon de wedstrijd alsnog afmaken en dat betekent een 4-0 overwinning.

Dit zijn vijf belangrijke punten voor de dames uit Nieuwleusen. Volgende week, 1 februari, staat er een derby op het programma. De dames reizen af naar het verre Ommen. Zij staan op dit moment op een derde plek op de ranglijst. Dit belooft een spannende pot te worden en Flash Nieuwleusen heeft alle aanmoediging nodig. De wedstrijd zal om 18.30 van start gaan in de Carrousel, hopelijk tot dan!

Locatie: Slagharen, Datum: 18 Januari, Positie op de ranglijst: Flash DS3 2^e – Side-Out DS1 12^e

Nou, nou, poeh, poeh, hè, hè. De oliebollen zijn verteerd, het vuurwerk is afgeschoten, de wereld draait nog en Dames 3 is er klaar voor!! Toch? Dames? We zijn er klaar voor, we hebben d’r zin in! Voor de verandering (en het gemak) verzamelen we om 15.00u eens bij Proeflokaal Zuid. De sympathieke uitbater probeert ons nog naar binnen te verleiden, maar niks daarvan! De focus is op de wedstrijd, en varkentjes en wassen, en ranglijst en…. Lekker hoor, eerste wedstrijd ff opwarmen tegen de nr laatst voordat het echte werk begint.

Noooou, daar heb je uitdrukkingen voor, en spreekwoorden die ook, onderschatting, hoogmoed, u kent ze wel. Maar daar hebben wij geen last van hoor! Neuh wij niet, wij gaan er volle bak tegenaan, wij gaan ff elke setup keihard tegen de grond beuken. Ja dat gaan we! Maar huh? Wat is dat nou, ze verdedigen onze aanval en de volgende en de volgende en de… Het moet gezegd ze doen het nogal goed en nogal veel, dat ook. En andersom doen wij dat dan weer niet, sterker nog ze hebben ons flink onder druk met name met de opslag. En OutSide’se aanvallen scoren wel. We staan 3 punten achter en wisselen van Spellie, we staan 5 punten achter en wisselen van Diagonaal, we staan 7 punten achter en wisselen van Passer-Loper en dan komen we dichter bij, en dichter, en dichter tot aan 23-23 zelfs. Maar Side-Out staat net op tijd weer op en scoort 2 bevrijdende punten, 25-23.

Set 2 hebben we het nog steeds lastig met de opslag van Side-Out maar door onze mid achter in te wisselen voor een passer-loper hebben we nu de opslag van Side-Out beter onder controle. En met prima poweraanvallen trekken we deze set redelijk simpel binnen met 17-25.

Lek boven, nu zo doorgaan. Maar Side-Out blijkt een vechtmachine, serverend hebben ze ons weer bij de strot en verdedigend hebben ze ook nog een tandje bijgeschakeld. Het is bizar zoveel als ze van de vloer lepelen, groot compliment daarvoor. Uiteindelijk gaat deze set ook gelijk op tot aan 23-23, maar dan valt een tactische bal van ons net aan de verkeerde kant van de lijn gevolgd door een uitstekende sprong-float service, en weer verliezen we met 25-23.

Set 4 hè, hè de dames zijn het zat. Eindelijk staat daar weer het team wat zo mooi kan volleyballen. Ook een klein suikerprobleempje brengt ons niet meer van ons stuk. Bam! Bam! Bam! en het is 16-25.

Zou het aan de kant liggen? Het wordt zelfs een discussiepuntje, we besluiten niet aan bijgeloof te doen en kiezen om te beginnen op de winnende helft, haha. Maar de strijd is gestreden en soeverein winnen we deze set met 7-15. Met toch een beetje de pest er in keren we weer terug naar Proeflokaal Zuid in Nieuwleusen Noord. Eenmaal binnen wordt ons chagrijn al gauw overgenomen door de gezelligheid die er binnen heerst. Annie en Myrthe serveren hier bijna net zo goed als in het veld. Nou ja, na een drankje en een hapje is het gewoon weer ouderwets gezellig en gaan we volgende week er weer keihard tegen aan.