Verslag van zaterdag 25 januari.

Na de bijna zeperd tegen SideOut hadden de dames van 3 het gevoel dat er even wat rechtgezet moest worden. En CSV had het ‘ongeluk’ dat zij op het programma stonden.

De coach had het allemaal van te voren uitgedacht; rust, stabiliteit en controle over de situatie uitstralen. De dames bij de hand nemen en naar de overwinning leiden. ‘rrust, stabiliteit, controle over de situatie’ mompelend loop ik op m’n aller-zenst de sporthal binnen. Rrrust, stabiliteit en euh… “René heb je even?”. AnneKarlijn staat voor me, waarschijnlijk mijn  rrrrrust, stabiliteit en dat andere, te bewonderen. Althans dat dacht ik, “nou het zit zo” zegt ze. “Ik moest dus met DS2 mee doen, en nou heb ik bij het inslaan een bal zo hard tegen m’n hoofd gekregen dat ik nu barstende koppijn heb, misselijk en een beetje duizelig ben”. Eèèèèèn weg zijn de rrrrrust, stabiliteit en controle over de situatie, en ik doe waar ik het beste in ben; paniekeren. Als een kip zonder kop ren ik heen en weer tussen kantine en sporthal, wanhopig Marcha append, op dat moment assistentcoachend bij DS1, of asjeblieft Suzan met ons mee kan doen. Na de wedstrijd mogen we haar benaderen appkrijg ik terug. Vlug ren ik weer terug naar de kantine, want de dames van 3 zitten daar natuurlijk smachtwachtend op mijn briljante pre-wedstrijd toespraak te wachten.

Licht zwetend struikel ik de kantine binnen, ‘geen paniek dames, de baas heeft alles onder controle,  ‘uhm hoe zullen we het nu eens gaan doen?’. “Nou, wij gaan omkleden” was het droge antwoord. ‘Ja, precies! Geen paniek alles komt goed!. Ik heb alles onder controle. Bijna dan, zo goed als, pietsie paniek misschien, waar is hier verd.. ikkeme toch dat toilet? Gaan jullie nu maar omkleden’.

Het is maar goed dat ik zoveel rust, stabiliteit en dat andere ding uitstraal. Ik ga vast gecontroleerd en in alle rust het net op een stabiele hoogte hangen, kleden jullie je maar in alle rust om, net als ik. Maar dat kl*tenet wil niet wat ik wil, wat ik ook doe, hoe hard ik ook aan alle touwen trek het midden blijft 4cm lager hangen dan de zijkanten. Mijn dames zijn ondertussen maar aan de warming-up begonnen, waarbij ik hinderlijk langs het net heen en weer blijf lopen, u weet wel rust, stabiliteit en iets met controle uitstralend. Wel hinderlijk zwetend, dat wel. In een flits zie ik de heren van één staan, in afwachting van totdat zij hun veld kunnen betreden. ‘Mannen’ spreek ik ze okselklotsend aan, ‘tis niet dat ik het niet zelf kan hoor, maarruh ik zie dat jullie je toch een beetje staan te vervelen, zouden jullie misschien even bij ons het net op hoogte willen hangen, dan ik uhm, dan kan ik nog even mijn tactisch plan doornemen’. De mannen van één hangen in 1 minuut het net op hoogte en strak als een liniaal. DS1 is afgelopen en Suzan wil meedoen. Kijijijk alles onder controle dames, zo doe je dat, als je maar instabiliteit en paniek nabootst dan komt alles uiteindelijk wel goed.

Nou dan nog snel even m’n 90% donderspeech afraffelen en de door Eis en Jan geadviseerde opstelling doorgeven. En dan maar hopen dat de dames mijn kwaliteiten overnemen, u weet wel rust, stabili….

Maar dat deden ze niet, holy moses wat schieten ze uit de startblokken! Het arme CSV weet niet wat ze overkomt. Vooral Maxine, voor het eerst op de DIA positie, heeft de sloopkogel ter hand genomen en ramt alle ballen zo ongenadig hard tegen de figuurlijke CSV muur dat die binnen 10 minuten (of zoiets) omsodemietert 25-12. Vol ongeloof ontvang ik de dames op de andere helft, euh nou dat ging lekker, we gaan maar niet wisselen beslis ik in al mijn wijsheid. Kom maar door met set 2. Maaaarr, set 2 gaat toch een pietsie moeilijker en de dames hebben mazzel dat ze nog op 91% van hun kunnen spelen, anders had deze ruggegraatcoach tijdens de set natuurlijk keiharde wissels toegepast, eindresultaat 25-19.

Toch maar één wisseltje doen, Daffie komt voor Anouk. Nu zitten we op 92% en trekken de 3^e set met 25-18 over de streep.

De 4^e set leek in het begin nog een beetje van een strijd te worden, maar als de dames van 3 op het eind nog even het gaspedaal indrukken. Staat er een duidelijke 25-16 op het telbord.

Wham, bam, thank you mam! 4-0! Deze was nodig, en een uitstekende aanloop naar de topper tegen Volco.

En de coach? Die werd door de dames in alle rust, gestabiliseerd en gecontroleerd naast Skoe en Blik sr geplaatst, alwaar hij een beetje staat te snoeven over hoe goed ie de dames wel niet leidt en zo. En de dames kijken van een afstandje meewarig toe. ‘Laat hem maar even gaan’ hoor ik ze fluisteren, ’t was een drukke dag voor ‘m’.

1 februari 2020

Eén van de nummers van van bovengenoemde artiest heet ‘I feel it coming’, en dit weeknd feelde ik ook dat er iets in de lucht hing. Je hebt namelijk wel eens van die weekenden dat alles tegenzit. Maar je hebt ze ook wel eens andersom! De dames van 3 had één van die twee weekenden.

De dames van 3 konden namelijk wederom uitzien naar een topwedstrijd, afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen de nr. 2 van de ranglijst Volco DS2 op het programma.
De dames van 3, 3e op de ranglijst, hebben ook een appgroep. Mag u 3 keer raden waar de meeste berichten in aanloop naar deze wedstrijd over gingen…….  Nee, fout. Nee, dat ook niet, nee dat al helemaal niet!
Er zijn  tussen vrijdagmorgen 9.01u en zaterdagmiddag 13.32u 63 berichten!!! gepost over wie er nu bij DS1 bleef kijken en de organisatie van het vervoer daaromtrent. Drieenzestig!! en uhm even tellen 0 komma 0 over de een wedstrijdje volleybal tegen Volco DS2. U ziet, de dames hebben volledige focus op de belangrijke zaken van het volleyleven.
Maar goed dit ter zijde, Nadat de coach exact op tijd(!) het parkeerterrein van Reuvers op rijdt, konden we gelijk vertrekken.
Het was chaotisch rondom de inleners, het was chaotisch rondom het rijschema, we hadden Akkies licht geschudde hersenpan, we hadden Myrthe, die er vlak voor aanvang nog niet was, we hadden Lieke wier duim bijna uit de kom werd geramd bij het inslaan en we hadden een Volco Ommen dat angstaanjagend hard stond in te slaan. Ook had Ommen besloten om dit keer niet één maar 2 jeugdspeelsters uit hun DS1 in de selectie op te nemen. Dit hadden ze in onze thuiswedstrijd tegen Volco ook al gedaan en daar hebben we toen enorm veel last van gehad.
Ommen stond ook al een uur voor de wedstrijd op het veld. De coach met een boek vol aantekeningen, tactiekheden en weet ik veel is minstens een half uur bezig de dames te instrueren hoe ze dat vermaledijde Flash wel niet zouden gaan verslaan. Coach René tuurt ondertussen naar een leeg blaadje en controleert of z’n gulp goed dicht zit. Kortom beide coaches opereerden op het maximum van hun vermogen.

De basis opstelling was nagenoeg hetzelfde als die tegen CSV en vol vertrouwen wachtten we het eerste fluitsignaal af. Maar oef, Volco is geen CSV. We stonden vanaf seconde 1 vol onder druk en hadden moeite om controle over het spel te krijgen, al gauw keken we tegen een achterstand van een punt of 4 aan. Een snelle time-out was noodzakelijk, waarna we iets meer grip op de wedstrijd kregen. Maar het was nog niet genoeg. Het was duidelijk dat Volco het op Daphne gemunt hadden, alles werd op haar geserveerd. De druk was enorm, maar wij hadden dit keer ook maar eens 2 geheime (jeugd-) wapens bij ons; Marit en Suzan. Marit kwam er in voor Daphne, en toen was het mikpunt weg. Puntje voor puntje kantelden de dames van Flash de set, al vlug kwam Daphne er weer in, een klein beetje boos. En don’t fu… euh mess with Daffie als ze een beetje boos is, dan is ze op haar best. De set gaat verder, Lieke vecht, organiseert, passt, verdedigt, AK en Simone stoempen, springen, knokken zich het schompes en trekken daarmee de Ommense blokkering uit elkaar, Daphne, Linda en Maxine rammen op het scherpst van de snede deuken in de Ommense vloer en concertmeester Myrthe verdeelt, heerst en upset. Als de set zich rond de 18 punten bevindt is de stand gelijk en dat gaat zo door tot aan de 21-21, Volco gooit er een wissel tegen aan, daar komt het geheime wapen in het veld, Flash pareert door op LV Marit er nog een keer voor Daphne in te zetten. 22-22, 23-23 nu komt het er op aan! Wie is mentaal de sterkste? Nou? Wie denkt u? Bam!! 23-25 Flash natuurlijk, dit was genieten zeg. Vol onder druk, een forse achterstand ombuigen, wissels die perfect uitpakken en dan winnend afsluiten. Top, top, top, top, top.
Dit is een flinke tik voor Ommen en die werkt mooi door in de 2e set, die hebben we volledig onder controle en onder de wederom niet aflatende aanmoedigingen van Sarina winnen we de 2e set met 19-25.
Het veld wisselen is een genot,  sippe ‘hoe kan dit nou’ gezichten in geelblauwe outfit komen ons tegemoet. Een euforisch roodzwarte meute loopt aan de ander kant met ons mee.
In set 3 besluit Volco beide DS1 speelsters in te zetten, maar dit Flash DS3 is op haar aller-, allerbest vandaag. Als Linda achterin ff wat kuren begint te vertonen neemt Iris het geweldig over. Ommen vecht hard, wisselt meermaals van spelverdeler maar krijgt wederom geen kans en ook deze set wordt door Flash winnend afgesloten, 21-25.
Set 4 begint, en deze set bevat het hoogtepunt van Annie en het dieptepunt van Annie. Annie heeft er zin in ze scoort zowel aanvallend als blokkerend. Het lijkt dat we naar een redelijk comfortabele 4-0 zege onderweg zijn. Maar dan duikt ze lichtelijk ongecontroleerd naar een bal en auw, slaat met haar nog lichtelijk geschudde brein hard tegen de grond. Het spel wordt meteen gestaakt, en als Annie haar open doet kijkt ze in tien paar bezorgde ogen. De zusters onder ons stellen een paar bewustzijn vragen (hoeveel procent alcohol zit er in Trippel Eisbeer?) en Annie wordt voorzichtig naar de kant getransporteerd. Suzan wordt haar vervanger en dan zijn we toch even van ons à propos. Ommen grijpt haar kans, komt langszij en gaat voorbij. Maar de vechtmachine staat weer op, we trekken de stand weer gelijk. We komen één punt voor, we komen één punt achter, en zo gaat het door tot aan 26-26. Het wordt 27-26 voor Volco, Volco serveert een goed pass gaat richting Myrthe, Myrthe zoekt Maxine, Maxine spant al haar spieren aan, en dán…….. Ja, euh dan…. Laat ik het zo zeggen, Maxine mag volgende week het ‘piemel van de week shirt’ aantrekken. En het werd 28-26 voor Ommen, slechts één seconde van teleurstelling werd al gauw gevolgd door het PvdW lied, en juichend vormen we een overwinningskring.
Maar waar slaat die eerste alinea nou op? Hoor ik u vragen, dat met die weekenden. Dat zit zo, je wint als nr. 3 van de nr. 2 da’s mooi, maar dat doen er wel meer. Maar dan volgt er een berichtje van treenert Eis, de nr. 1 (Wythmen) heeft 1-3 verloren! En als dan ook nog blijkt dat de nr. 4 verloren heeft, ja dan kun je wel spreken van een wonderweekend waarin alles meezit.
.

Zaterdag 1 februari stond de derby van seizoenshelft 2 op het programma. Een extra spannende, omdat Flash Nieuwleusen vooraf op een 2^e plaats met 46 punten stond en De Vrienden/Volco Ommen op een 3^e plaats met 42 punten. Een cruciale wedstrijd om meer afstand te nemen tot de nummer 3.

Bij deze wedstrijd waren er afwezigen en nieuwe gezichten. Op de coachpositie verving Almar Meijerink de afwezige Henk van Lenthe. Op de middenpositie verving Maxine Pieters sneeuwvakantieganger Sabine van den Berg.

De eerste set werd met de volgende opstelling begonnen.

Passer-lopers: Mireille Huzen en Manouk Schoemaker
Middens: Manon van Blanken en Suzan Vasse
Diagonaal: Maaike van Dijk
Spelverdeler: Eva Rosa Fieten
Libero: Korien Hovenga

In de eerste set lag er veel servicedruk bij de tegenstander, waarop Flash Nieuwleusen geen antwoord had. De zenuwen leken een grote rol te spelen, waardoor Flash Nieuwleusen slordige fouten aan het maken was. Volco Ommen won met 25-14 en vrij spel.

In de tweede set werd er geen verandering gebracht aan het team. Flash Nieuwleusen begon goed door de lange servicereeks van Manon van Blanken, waardoor het team met 0-10 voorstond. Ook werd er veel aanvalsdruk vanuit de verschillende posities geleverd. Volco Ommen leek er in deze set geen vertrouwen in te hebben. Het werd 11-25.

Aan het begin van de derde set moest Flash Nieuwleusen wennen aan de kant waar zij de eerste set verloren hadden. Dit werd door lange serviceseries opgelost. Er werden rally’s gespeeld van zeker 2 minuten. Flash Nieuwleusen pakte hierin de meeste punten en won met 19-25.

‘De laatste set winnen en de winst was binnen.’ Zo mocht echter (nog) niet gedacht worden door coach Almar Meijerink. De focus moest liggen op het eigen spel. Ook moest het geluid vanaf de kant het verschil maken. Dit ging tot halverwege de set erg goed. Volco Ommen wist alleen terug te komen, mede door de lastige services van Inge van Keulen en Vera Jansen. Het was een zenuwslopend eind, waarin Volco Ommen de gelukkige winnaar van de set werd met 25-23.

Een vijfsetter: geen verassing voor beide partijen. De vorige competitiewedstrijd en de bekerwedstrijd eindigde in vijfsetters. Volgens de riedel om en om zou Flash Nieuwleusen dit keer weer de winnaar moeten worden.

Er werd de spelers van Flash Nieuwleusen meegegeven om meteen te beginnen, omdat de vijfde set zo voorbij is. Dit werd afwisselend gedaan. Het ene moment maakte Flash Nieuwleusen een aantal punten achter elkaar en vervolgens was Volco Ommen de partij die dat deed. Mede door rustig en slim spel vanuit de verschillende posities wist Flash Nieuwleusen aan het langste eind te trekken, waardoor het 11-15 werd. Een derby én hoe! Er waren bijna meer uitsupporters dan thuissupporters aanwezig.

Volgende week speelt Flash Nieuwleusen in thuisarena De Spil tegen L.V.C. Lemmer om 16:00. Support is zeer belangrijk gebleken in de wedstrijd tegen Volco. Wees dus van harte welkom!

De dames uit Nieuwleusen mochten voor het eerst aantreden onder coach Henk van Lenthe en met de mooie nieuwe inspeelshirts. Deze inspeelshirts zijn gesponsord door Oost 5 Architectuur. Flash wilde de winst graag in eigen huis houden, omdat de punten op dit moment erg belangrijk zijn. Maar voordat de wedstrijd gestart kon worden, werden er eerst nog een aantal kampioenen gehuldigd!

De eerste set tegen Dalen dames 1 werd begonnen met Eva Rosa Fieten, Manouk Schoemaker, Mireille Huzen, Marit van der Woude, Manon van Blanken, Sabine van den Berg en als libero Korien Hovenga. Nieuwleusen begon sterk en ze hadden al snel een voorsprong.  Bij een stand van 17-9 voor Flash vroeg de coach van Dalen een time-out aan. Dalen kwam hierdoor weer wat meer in de wedstrijd en krooplangzaam dichterbij. Bij een stand van 22-17 voor Flash kwam er een dubbele wissel. Melanie Mijnheer en Maaike van Dijk kwamen in het veld. De eerst set werd overtuigend gewonnen met 25-19.

De kop is eraf en Nieuwleusen wilde de volgende set ook pakken. De opstelling was hetzelfde als hoe de eerste set werd begonnen. Bij een stand van 10-8 kwam Lisa Bollemaat in het veld. Flash maakte veel servicefouten, maar ondanks dat, bleef er een voorsprong. Aan het einde van de set, werd het toch nog spannend. Bij een stand van 23-22 vroeg de coach van Nieuwleusen een time-out aan. Dit pakte goed uit en de set werd binnen gehaald met een stand van 25-23.

De beruchte derde set begon. Wederom pakte Flash dames 1 een kleine voorsprong. Bij een stand van 10-7 kwam Maaike van Dijk weer binnen de lijnen. Nieuwleusen kon de voorsprong iets verder uitbreiden en bij een stand van 13-8 vroeg de coach van Dalen een time-out aan. Maar Nieuwleusen bleef scherp en hield de voorsprong vast. Bij een stand van 21-17 kwam Suzan Vasse het team versterken. De dames uit Nieuwleusen wisten zeker dat zij deze set niet meer uit handen mochten geven en deze set werd dan ook gewonnen met 25-18.

De winst was al binnen voor Flash dames 1, maar dit was nog niet genoeg. Melanie Mijnheer kwam weer in het veld om de ballen te verdelen. In deze set had Nieuwleusen wederom een voorsprong, maar dit konden zij niet vasthouden. De vierde set werd erg spannend en ging gelijk op. Bij een stand van 15-14 werd er een time-out aangevraagd door Nieuwleusen. Bij een stand van 18-18 kwam Mireille het veld weer in. Het bleef spannend en het werd 24-24 gelijk. Nieuwleusen pakte een puntje erbij en kwam hiermee op matchpoint. De coach van Dalen wilde daar nog wat aan doen en vroeg een time-out aan. Nieuwleusen kon de wedstrijd alsnog afmaken en dat betekent een 4-0 overwinning.

Dit zijn vijf belangrijke punten voor de dames uit Nieuwleusen. Volgende week, 1 februari, staat er een derby op het programma. De dames reizen af naar het verre Ommen. Zij staan op dit moment op een derde plek op de ranglijst. Dit belooft een spannende pot te worden en Flash Nieuwleusen heeft alle aanmoediging nodig. De wedstrijd zal om 18.30 van start gaan in de Carrousel, hopelijk tot dan!